چگونه می توانم آمدنت را نادیده بگیرم ؟ وقتی روح من از درد تو برخاست و بر جسمم خزید !  نمی دانی چقدر پاییز در من است .

و من چنان پرم که روی صدایم نماز می خوانند .....

نزدیکتر بیا ، فراموش کن پوست تنم بوی نفتالین گرفته و مرا در خودت بگیر . قسم می خورم به کسی نگویم دست هایم بوی گل های وحشی می دهد .

خدا تکه ای از خودش را در تو جا گذاشت . ای تسلای تمام زمستان ها و سلام های بی جواب و هوای بس ناجوانمردانه سرد .........

اردیبهشت عزیز ، چقدر به آمدنت احتیاج داشتم !