تبليغاتX
لکنت سکوت

لکنت سکوت

 

از فرارهایم می آیم!!!

 

 از سکوت گورهای متروک

 

خاطرات تو

 

از تشییع عشقی که آرزوهایم

 

را به صلیب کشید

 

 

تو را

 

 

در قلبی که ترک کردی

 

 به خاک می سپارم .

 

 

 

+ نوشته شده در 19:41 توسط هیس...! |


 

 

بعضی ها

 

 برایمان

 

یک استکان چای داغند .

 

که در شبی برفی

 

در مسافرخانه ای بین راه

 

سر می کشیم و ....

                

    

                                                       بعضی ها

                                

                                 کبریتی روشن اند     

                         

                    تا تاریکی هایمان را

 

                                      لحظه ای ،

                   فقط لحظه ای

 

                                       آتش بزنند .

          

 

 

.

 

 

بعضی ها اما ،

 

تنها قطره ای اشکند

 

در  چشمانمان حلقه می زنند

 

تا ...

 

      می

            اف

                            تند .

 

روی گونه های منی حالا

 

سر می خوری

 

و می رسی به لبهایم

 

بعضی آدم ها ، چقدر تلخند !

   شعر از خانم رویا شاه حسین زاده                                                                                                                                            

+ نوشته شده در 2:5 توسط هیس...! |


 

نمی پرسی اما خودم می گویم

حالم خوب است

گاهی به زندگی فکر می کنم گاهی فکر زندگی را از سرم بیرون می کنم و به آن آبی که فکر می کردم اگر دستانم را مشت کنم نخواهد ریخت ... می دانی  مشت کرده بودم و وقتی دستم را باز کردم دستم خیس بود .............

اثری از آب نبود و زمان هم ...

می ریزد .

تنها تو لای انگشتهایم گیر کردی و نخواستی و نتوانستی و نگذاشتم .....

چه سود !!!؟؟؟

من که خوبم ! حالم و تمام آنچه بر من گذشته خوب است تو فکر من نباش دیگر بانویی وجود ندارد که اول و آخر این کلمه اسمی باشد برای من ...............

من بزرگ شدم قول داده بودم ! بزرگ شوم

 باور نداری بگویم که دیگر  زنگ در خانه کسی را نمی زنم و فرار کنم و نه در حرفهایم صد کلمه خنده نیست.....

چیزی مثل قهقهه که تو بگویی آرامتر . صدایت را می شنوند زشت است و .........

راستش از وقتی در خانه تو را زدم و نتوانستم فرار کنم و مثل آدم بزرگ ها یاد گرفتم منتظر بمانم و بعد بگویم ببخشید ببخشید، ببخشید و قهقهه ...... چیزی شبیه هق! هق !

حالا دیگر به دستهای خیس ام نگاه می کنم و نمی توانم تشخیص دهم این دستهای من است یا چشمهای من که همه دنیا را خیس می بیند .........

به هر کس که بگویم آقا ، خانم : موظب باشید دنیا را آب برد .......

 راستش مهم نیست که دیگر گوش بدهکاری نمی یابم حتی برای گفتن این که

حال من خوب است باور کنید . درست مثل بزرگترهااااااااااااااااااااااااااااااااا

 

 

+ نوشته شده در 0:13 توسط هیس...! |


يادگار دوست X

صفحه نخست
پست الکترونيک



نوشته هاي پيشين

خرداد 1387

دی 1386
آبان 1385
مهر 1385
مرداد 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384



پيوندها

صاحب وبلاگ
لکنت سکوت


    تعداد بازديدها:

يادگار دوست